Get Adobe Flash player

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

Mastif Pirenejski Historia rasy


Share

Historia hiszpańskiego mastifa pirenejskiego rozpoczęła się prawdopodobnie aż 3000 lat temu, wtedy to istniały na Półwyspie Pirenejskim duże i masywne psy pasterskie, których zadaniem była obrona i pilnowanie stad zwierząt przed atakami wilków i niedźwiedzi. Wędrowały one ze stadami owiec podążającymi ma wypas, w zależności od pory roku z południa na północ, lub z północy na południe. Wszystkie te psy należały do jednego typu, lecz według pochodzenia dzielono je na mastify z Aragonu, mastify z Nawarry, mastify z La Manchy, mastify z Estremandury, mastify z Kastylii i mastify z Leon, oraz mastify pirenejskie. 
Historia mastifa pirenejskiego podobnie jak innych psów pilnujących stad w Hiszpanii i Portugalii sięga prawdopodobnie czasów, kiedy to duże psy pasterskie i obronne przywiezione zostały przez Fenicjan. 
Prawdopodobnym jest również fakt, że mastif pirenejski istniał w Hiszpanii już w czasach przedchrześcijańskich. Takie wrażenie odnieść można analizując pochodzenie nazwy rasy. Słowo mastin ma dwa źródła. Pierwsze wywodzi się z łacińskiego słowa masuentus oznaczającego w wolnym tłumaczeniu tyle, co oswojony, łagodny lub też udomowiony. Drugą możliwością jest, że słowo mastin powstało również od łacińskiego słowa mastibe oznaczającego pasterza stad. Fakt ten, świadczyć może o bardzo starym pochodzeniu mastifa pirenejskiego.

Pierwsze wzmianki dotyczące mastifa iberyjskiego pojawiają się już u Wergiliusza pomiędzy 70 a 19 rokiem p.n.e. Dawał on wskazówki na temat odżywiania mastifa iberyjskiego, tak, aby stał się on najlepszym stróżem i obrońcą stad. Kolejnego mastifa iberyjskiego znaleźć można w dziełach Piliniusza około 23-79 roku n.e. Collumella (I wiek n.e.) donosi o mastifie zwanym inaczej psem do bydła: nadające się do bydła mastify są przeważnie kolory białego, ponieważ tak lepiej odróżniają się od wilków, z którymi walczyć muszą w ciemnościach świtu. 
Mastif pirenejski pochodzi z południowych zboczy Pirenejów. 
Około roku 1946, Hiszpanie zaczęli kojarzyć między sobą poszczególne typy mastifa, przypomnijmy, że wcześniej dzielone je według pochodzenia na: mastify z Aragonu, Nawarry, La Manchy, Estremandury, Kastylii, Leonu, oraz mastify z Pirenejów. I tak psy, które charakteryzowały się krótkim włosem skojarzono z mastifem hiszpańskim, a długowłose z rasą mastif pirenejski. Chociaż pierwotnie chodziło o tego samego psa, rasa została podzielona na francuskiego pirenejskiego psa górskiego i hiszpańskiego mastifa pirenejskiego.

 

żródło: MOLOSY

Polish (Poland)Español(Spanish Formal International)English (United Kingdom)